20 Ara 2014

Zihnimden atmak gibi

Bazen diyorum ki, beni hiç kimse üzemez. Gülümseme kalkanım var benim! Üzerime gelen kötü bakışları kötü sözleri uzaklaştırıyorum hemen!

Ama bazen... Her şey üst üste gelebiliyor. Bütün sorunları topluyorum topluyorum topluyorum. Ve bomba etkisi yaratıyor içimde kalbimde ruhumda gözyaşlarımda.
İnsan bencil, anlayışsız, empati yoksunu, çıkarcı...

Dünya bizim etrafımızda dönmüyor malesef. Her şey istediğimiz gibi de olmuyor...

Şimdi bıraktım kendimi.
Bitirilecek kitaplar, öyküler, kasetler, filmler, dersler...
Gidilecek toplantılar, ağırlanacak misafirler, temizlenecek ev, girilecek sınavlar...

Sakinim. Her şey sırasıyla ve zamanla olur. Ya da olmayabilir de? Kitapları filmleri toplantıları temizliği erteleyebilirim. Neden sıkıntıya sokuyorum kendimi?

İnsanların beklentilerini hep karşılayamam değil mi?

~~Birkaç saat önce bu cümleleri kuramıyor, yapmam gerekenler arasında boğuluyordum.
Buraya yazmak, sorunları zihnimden atmak gibi.

4 yorum:

  1. fotoğraf öyle güzel ki ama :)

    YanıtlaSil
  2. bak son yazımda sen foto çekmiştin ya onu koydum. bi de kitabımla ilgili yazını.

    YanıtlaSil
  3. bi de bu yazı işte hayatımız yaaaa. :)

    YanıtlaSil
  4. Biraz ara vermek herkes için iyi, ama bırakmaya dikkat et, sen ipin ucunu bırakınca o da seni bırakıp gidebiliyor ve biriken sorunlar halay çekmeye başlayabiliyor düşünceler yerine :)

    YanıtlaSil