16 Tem 2013

Bebek Yüzlü ve Sarıklı


Şarkı eşliğinde okursanız güzel olmaz mı? ((:






Bebek Yüzlü ve Sarıklı

Yolun ortasında durdu. Gözleri seyyar bıçak bileyicisindeydi. Yanından geçen arabalara aldırmadan dikkatle işini yapıyordu adam. Makineden çıkan ses büyük bir haz veriyordu bıçak bileyicisine. Lakabı 'Bebek Yüzlü'ydü. Sessizliği ve sakin davranışlarıyla hiç dikkat çekmezdi. Bilediği satırda gözlerine bakınca kan görüyordu. Dün geceyi gördü.. Sapıyla bıçağın arasında biraz kan pıhtısı kalmıştı. Hemen temizlemeliydi. Az sonra sahibi almaya gelecekti. Yaşlı bir cadalozun cinayetinde kullanıldığını bilseydi satırı geri alır mıydı acaba kasap? Neden almayacakmış ki! Kasap insanlara ihtiyaçlarını karşılamak için et kesiyorsa kendisi de dünyadaki bencil zenginleri kesiyordu. Bebek Yüzlü başını kaldırdığında izleyicisini fark etti. Başına sardığı bezden 'Sarıklı' diyorlardı ona. Dirseklerine kadar bilezik sıralamıştı. Hareket ettikçe şıngır şıngır sesler çıkıyordu. Göz torbalarının üzerine çektiği sürme gülünce esrarlı bir hava katıyordu yüzüne. Fal bakarken kadınlar pür dikkat dinlerdi onu. Söylediklerinin doğru çıkması güven veriyordu insanlara. Dikkatli bir dinleyici olması her ayrıntıyı yakalayıp kadınlara sunması 'her şeyi bilen falcı' yapıyordu Sarıklı'yı. Sakin bir insandı. Ama turuncu hasta ediyordu onu. Hele de turuncu renklerde giyinmiş, sevgilisinden yakınan kadınlardan nefret ediyordu. Soğukkanlılıkla kadını dinler, zihninde bir ölüm şekli çizerdi. Kadın fark etmeden her şeyini anlatırdı. Evini, işini, gittiği mekanları, en özelini... Bıkardı Sarıklı. Ama her şeyi yazardı belleğine. Sonra bir gece kadını evinde yalnızken yeni bulduğu bir işkence tekniğiyle öldürürdü. Her cinayeti in ince ayrıntısına dek yazardı. 'Bir Katilin Günlüğü' adlı bir kitap çıkarıp sonra intihar etmeyi düşünüyordu. Böylece ölümsüz olacaktı.




Bebek Yüzlü ve Sarıklı. İki adamın da gözlerinde bir katilin kan arzusu vardı. Gözbebeklerinin merkezi kırmızıydı. Dudaklarında kendini beğenmiş bir gülümseme. Başlarıyla selamlaştılar. Belki bir gün kaderleri bir cinayette birleşirdi.

***

Kısacık bir öykü. Beğendim mi, hayır. Kurs yazısıydı. Ali Hoca çok duygusal ve romantik olduğumu söyleyince-ama üst üste birkaç hafta boyunca-çok sinirlendim ve katilleri yazacağım dedim. Bu öykünün ardından birkaç kere daha cinayet yazdım :D Vur deyince öldürdüm (: Ama eğlenceliydi hani. Şu an gerçekten beğenmiyorum. Samimiyet yok cümlelerimde. Bir iki betimleme cümlesi güzel. Bir de en sonu. Çünkü orada başka bir hikaye başlıyor sanki.

Bebek Yüzlü ve Sarıklı. İki adamın da gözlerinde bir katilin kan arzusu vardı. Gözbebeklerinin merkezi kırmızıydı. Dudaklarında kendini beğenmiş bir gülümseme. Başlarıyla selamlaştılar. Belki bir gün kaderleri bir cinayette birleşirdi.

İşte buradan sonra gerçek öykü başlıyor sanki. Devamının gelmesini umut ediyorum ama daha zamanı var öyle değil mi? Biraz daha dilimi ve cümlelerimi düzeltmeliyim. Sonra bol bol Dexter izlemeliyim :D 

Mmm bu öykünün yazım sürecinde MFP'ye teşekkürlerimi sunarım. Katillerin karakter oluşumunu zihnimde çizmeme yardım etti. İpuçları verdi. Turuncu renkten dolayı cinayet işleme fikri tamamen Furkan'a ait :D
Falcılar hakkında gram fikrim yokken Ayşegül çok yardımcı oldu. Çok teşekkür ederim Ayşegül ((:

Keyifli okumalar dilerim ((:


2 yorum:

  1. mfp'de sana ,kendisinden fikir alıp o fikirleri değerlendirecek kadar onlara değer verdiğin için çok teşekkür eder :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne demek efendim.her zaman degerlidir dusuncelerin ((:

      Sil