14 Tem 2012

Gündüzün Sonu Gece





İnsanların en yalnız oldukları vakit ne zamanlardır? Geceleri der bazıları. Ben buna katılmıyorum. Gecenin sessizliğinde insanın yalnızlığına eşlik eden efkarı vardır. Geceyi aydınlatan ay ve yıldızlar arkadaş olur kimi zaman. Ya da bir balkonda oturursun. Uzaktan denizi ve denizin karşı kıyısındaki ışıkları izlersin, arkadaş edersin kendine. Geceleri insan yalnızdır velakin yalnızlığına birçok arkadaş bulur. Başını yastığına koyduğunda hayaller eşliğinde dalar rüyalara. Yatağa bir başına girmeyi sorun yapmaz, hatta fark etmez bile. Çünkü hayalinde birisi vardır yanında yamacında. Kendisini her daim düşünen bir sevgili ya da üstünü örten bir anne. Gece yalnızlık ve hüzün diyarıdır amma kahredici değildir tüm bunlar. Uykunun kollarında huzur bulacığını bilirsin. Julliette gibi. ''Yarı uyku yarı ölüm beni sevdiğime kavuşturacak.'' dersin.

Her gecenin bir sabahı vardır. Hayaller eşliğinde daldığın rüyalardan mide bulantılarıyla uyanmanın halini bilen var mıdır? Rüyanın en güzel, tatlının en tatlı yerinde midene giren ağrılar ve o an içindeki iğrenç hissiyat. Uyandığında tek bir düşünceyle uyanırsın belki de. Sevgilim artık yok, ailemden uzaktayım, hayallerimin önünde engeller var. Al işte sana yalnızlığın âlâsı. Gecenin son aydınlık. Geceden hüzünle çıkıp umuda erecektin. Gündüzün sonu ise karanlık. Hadi çık çıkabilirsen işin içinden. Hayallerinle girdiğin yataktan tek başına çıkıyorsun. Yalnız bir güne başlıyorsun ve dünyadaki tüm melankoli toplanmış yapışmış üzerine. Ne diyebilirsin ki?

1 Temmuz

*GEB

bu da şarkı

Biraz nostalji yapayım dedim, Hatırla Sevgili. Ne güzel günlerdi.....

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder