18 Ağu 2011

Ve işte Aşk!


Bir yazı yazmak istedim. Öyle bir yazı ki her okuyan kendi ruhunda eksiklik yaşıyorsa o parçayı tamamlamak için ne hissetmesi gerekiyorsa onu hissetsin.. Ne yapmam gerektiğini düşündüm. Sözcüklerime biraz sevgi üfledim. Yazım işaretlerine biraz mutluluk.. Sözcüklerin arasındaki boşluklara hüzün üfledim. Daha bir güzel oldu böylelikle yazım.  Devrik cümlelerimi sevgiyle okşadım. Sanki kocaman bir eksiklik var yazımda. Ah nasıl unutabilirim! Ve en sonunda en önemlisini üfledim baştan aşağı tüm yazıma. -Sevgili cümlelerimle oluşan güzel yazı.. Bu güzel,bembeyaz kağıda bir dantela hassasiyetiyle ince ince işledim her bir harfinizi. Sevgi,mutluluk ve hüzün gibi güzel duyguları üfledim sizlere.- Ama bu üç güzel duyguyu daha değerli yapan bir şey var. Varlığına inanılması zor bu karanlık dünyada. Ama doğması gereken kalbe güneşten daha aydınlık daha sıcak doğar her daim. Ve diyorlar ki dünya onun uğruna yaratılmış. Güle rengini veren bülbül olmakmış. Anka misali yanmak,küllerinden yeniden doğmakmış. 

Kalem susar,dil lal olur bu efsunlu sözcük karşısında.


Aşk imiş her ne var alemde....

*GEB



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder